Como varios sabedes, para o meu traballo de deseño gráfico emprego un iMac de comezos do 2006 (isto é, CoreDuo, non Core2Duo). Recentemente, Eipock prestoume un dos tres (!) monitores que tiña no seu escritorio, para probar a saída extendida do iMaque, algo que levo querendo facer bastante tempo. Velaiquí tedes o resultado.

O procedemento foi bastante indoloro unha vez queu atopei toda a documentación que precisaba. Básicamente trátase de ter instalado o controlador privativo de ATI (fglrx) e de empregar o AMD Catalyst Control Center Linux Edition, que se pode descarregar da web de AMD ou instalar na Ubuntu con:

sudo apt-get install fglrx-amdcccle

Logo disto pódese empregar o comando amdcccle pra lanzar o centro de control que, unha vez fozado un pouco, permite configurar axeitadamente a disposición dos monitores.

O problema é que, por defacto, a configuración pérdese con cada inicio de sesión, porque o amdcccle non garda a configuración. Para que o faga é preciso, logo de configurar os monitores como queremos, lanzar o gnome-display-properties (ben tecleando o comando nunha terminal, ben mediante Sistema > Preferencias > Resolución) e pulsar Aplicar. Isto salva a configuración definitivamente para futuras sesións (raro, pero funciona).

Os meus monitores son de diferentes tamaños (e resolucións) pero por defacto o amdcccle configúramos os dous coma se fosen o dobre do monitor principal (isto é, dous monitores a 1680x1050, en troques dun dese xeito e outro a 1280x1024). Para que recoñeza as configuracións independentes de cada monitor e nun deles non apareza a imaxe deformada é preciso editar o xorg.conf pra que quede semellante a este.

Con esas modificacións no xorg.conf feitas soio resta volver lanzar o amdcccle e seleccionar, na resolución do escritorio extendido, a suma dos dous (2960x1050 no meu caso).

E, por certo, funciona o 3D!

As referenzas pra facer todo isto atopeinas no blogue de micah nolte e no de Dave Hay.